Brytyjski rynek estetycznych preparatów do wstrzykiwań przeszedł znaczącą zmianę w ciągu ostatniej dekady. Produkty estetyczne produkowane w Korei — toksyny botulinowe, wypełniacze kwasu hialuronowego i boostery skóry, polinukleotydy PDRN, środki lipolityczne, a teraz także egzosomy — przestały być nieznanymi importami i stały się preferowanymi narzędziami klinicznymi rosnącej liczby brytyjskich specjalistów medycyny estetycznej.

Dwie z najbardziej klinicznie istotnych kategorii preparatów do wstrzykiwań we współczesnej medycynie estetycznej — polinukleotydy/PDRN oraz egzosomy — są często porównywane przez praktyków, którzy starają się zdecydować, które z nich zaoferować, które priorytetowo stosować u konkretnych pacjentów oraz czy istnieje wartość kliniczna w stosowaniu obu jednocześnie. Porównanie to warto przeprowadzić uważnie, ponieważ oba zabiegi działają na zasadzie zupełnie różnych mechanizmów, mają różne podstawy dowodowe, w pewnych aspektach odpowiadają różnym profilom pacjentów oraz osiągają najlepsze efekty w różnych kontekstach klinicznych.

Rynek estetycznych egzosomów rozwija się szybko i nierównomiernie. Obok naprawdę dobrze scharakteryzowanych, rygorystycznie produkowanych koreańskich produktów z przejrzystą dokumentacją, rynek zawiera preparaty, które składają przekonujące obietnice regeneracyjne, dostarczając jednocześnie minimalnych dowodów na ich rzeczywistą zawartość, pochodzenie czy klasyfikację regulacyjną. Dla praktyków zdolność oceny produktów egzosomów na podstawie naukowej i regulacyjnej jest niezbędna.